top of page
Zoeken

Thuis best

  • kpoortman
  • 13 mrt
  • 2 minuten om te lezen

We zijn een dikke week op vakantie geweest. Het idee was om wat vitamine D op te doen voordat de lente dan in Nederland zou uitbarsten. Het was echt totaal geen leuke vakantie. Eigenlijk voor het eerst dat ik na een paar dagen dacht ‘ik wel eigenlijk wel gewoon naar huis’. We zaten in Marrakech in een hotel waar we zes jaar geleden ook waren. Het was toen echt heerlijk. Mooie kamer, lekker eten en een stralende zon. Het hotel was nu in verbouwing, bij aankomst moesten we ineens bijbetalen om niet in een afschuwelijke kamer terecht te komen, het was super koud (13 graden) en we hebben maar een keer bij het zwembad kunnen zitten met een trui aan. We hebben wel een paar mooie tripjes kunnen maken naar de kust (toen scheen de zon wel) en naar de Medina. Dat was wel heel leuk. Struinen door die straatjes. Maar na drie dagen werd ik ook nog heel verkouden. Dus uiteindelijk zaten we de laatste dagen op de hotelkamer, ik ziek in bed, buiten regen of heel bewolkt met op de achtergrond geboor van de verbouwing.

We waren alletwee heel vrolijk toen we weer naar huis gingen. In de tuin komen de bollen op. Het is nu ook niet echt lekker weer, maar volgende week komt de zon. We zijn wel goed uitgerust, want we hebben niet veel gedaan. Op het vliegveld zat ik zo naar al die mensen te kijken en dacht ik wat vreemd eigenlijk. Dat we elke keer met zijn allen opgepropt in zo’n vliegtuig gaan op zoek naar iets dat vaak ook om de hoek te vinden is. Ik merk aan mezelf dat ik echt andere dingen leuk ben gaan vinden. Bezig zijn met planten in de tuin, vogels voor het raam, mooi uitzicht op de zee. Een mooie serie op tv of een leuk toneelstuk. Kunst, cultuur, natuur en lekker eten. Dat vond ik al leuk, maar ik vind het nu nog leuker. Ik waardeer steeds meer de kleine dingen om me heen. Door een winkelstraat lopen met een zonnetje op je gezicht. Blij zijn dat de ijswinkel weer open is. Straks eten bij mijn ouders. In het weekend naar vrienden of ze aanmoedigen bij de CPC-loop.

Ben dan echt blij en tevreden. Daar kan geen exotische markt of strand tegenop. Ik weet nu al dat ik straks toch weer ga dagdromen over een volgende mooie reis maar nu ben ik echt helemaal in mijn nopjes met lente in Den Haag.

 
 
 

Recente blogposts

Alles weergeven
Tutti frutti

Hoe vaak heb je niet allerlei plannen en lopen deze door de loop der dingen totaal anders. Dat kan door grote dingen zijn. Maar ook door kleine dingen. Vorige week brak mijn kroon. Vlak voor mijn roma

 
 
 
Ode aan Lieke

“De oneindigheid van tijd houdt me overeind nu. Hoe lang de dag ook leek, het was een snipper. Hoe kort de dag ook lijkt, er is nog tijd” (Lieke Marsman, In mijn mand, 2021) Lieke Marsman is dood. Ik

 
 
 
Weer meedoen

Vorige week fietste ik door de stad tijdens pauzetijd. Het was de eerste warme dag in tijden en iedereen liep lekker buiten in groepjes met collega’s of alleen. Voor het eerst sinds ik ziek ben had ik

 
 
 

Opmerkingen


bottom of page